GÖKDEREM

Eğridir'in köyü şanlı yuvamdır.
Herkes onun güzelliğine hayrandır
Yaz gelince her tarafın bayramdır
Yaylanda karın bitmez Gökderem

Asfalt misali kanaldan geçer yolu
Ormanıyla övünür haltetmiş Bolu
Dağların sümbül menekşelerle dolu
Giriş kapısı Bağdat'ı andırıyor Gökderem

Karşında çamların sana kucak açar
Bahar gelir herkes yaylalara göçer
Kuzular meleşir oğlaklar kaçar
Bakmaya doyamadım şirin Gökderem

Gökdere değil senin adın Göldere esas adın
Kovada'dan görünüyor kolun kanadın
Zümrüt ormanıyla yeşillere boyandın
Cennet desm yakışıyor Gökderem...


 

GÖKDERE RÜYASI

Hazır olun komşular yaylalara
Kıl çadırı kurmamıza ne kaldı
Güz vakti ineriz Kocapınara
Yağ yoğurt dondurmamıza ne kaldı

Yazın ırgat oluruz imeceye
Orak ellik ak harman bitinceye
Su başında sergiye ince ince
Bulgurları sermemize ne kaldı

Almaağaci Sinneli Beşkuyu
Yaz boyu yeter hem karı hem suyu
Ala sürüye verip hayı huyu
Kır yamaca sürmemize ne kaldı

Kekik mi desem boz çalbamı desem
Türüm türüm gelir her ne yesem
Gözleğe çıkıp bir türkü söylesem
Yankı yankı varmamıza ne kaldı

Gişin köylüler gişin varadurun
Yükleri gölütlere saradurun
Yolda soluklanalım duradurun
Gedikte kar kırmamıza ne kaldı

Davraz, Çavusalan, Kasnak illeri
Ne hoştur kekliklerinin dilleri
Hem nergiz le sümbül hem ayı gülleri
Mantufarlar dermemize ne kaldı

Herfenemiz var gençler durmayalım
Tüm uşak duysun gönül kırmayalım
Gece istas gündüz met oynayalım
Kazanları vurmamıza ne kaldı

Çoban kuşu birgün ayrılık söyler
Acıyavşan goyaklar matem eyler
Neşeli gıncırıklar ogün neyler
Taşı bağra sarmamıza ne kaldı

Sayıklama garibim geçti günler
Tarih oldu anlattığın düğünler
Bugünde seni kim anlar kim dinler
Düşü hayra yormamıza ne kaldı

Kalana selam gidenlere rahmet
Yaşayan daha neler görür elbet
Dert etme Gökderelim hele sabret
Kara toprağa girmemize ne kaldı

 

ÖZLEM

Ben köyümü hep özlerim
Yoksul çocukluğumu
Tığ delikanlımı
Tozumu,toprağımı
Çayıra çaktığım al kısrağımı.
Orda işte, orda
Öküz güden bir çocuk vardı
Tozlu yollarda ıslık çalardı
Ayağı çıplak
Taze dudağı çatlaktı toprağın dudağı gibi
Karnı doymasa da olurdu her zaman
Öyle ya
Onun oynaşları vardı sımsıcak
Kar sıcak, çamur sıcak
Bir anamın yüreği
Bir de
Papucu yarım dost sıcak.

Nerde benim
Yağım balım arpa ekmeğim
Gönlü pınar gibi berrak
Yiğit erkeğim?
Ekinde ırgat, düğünde zeybeğim.

Benim masum
Benim tatlı
Yumak yumak sardığım
Pamuk şekeri yıllarım
Sizi orda kaybettim sanıyorum
Köyüme vardıkça
Kırık çemberimi arıyorum.

Ben aslında
Yitiklerimin peşindeyim
İşte o yüzden hep
Köyümün düşündeyim.